هفده سال پیش پشت کامپیوترم نشستم و وبلاگی راه اندازی کردم به نام به سبک خودم.

در آن زمان نمی دانستم که مرا به کجا می برد. من فقط جایی می‌خواستم که عشقم به دکوراسیون، پروژه‌های DIY، ساختن چیزها، سازماندهی و یافتن راه‌های خلاقانه برای ایجاد ظاهر و احساس خوب در خانه بدون صرف هزینه‌های گزاف را به اشتراک بگذارم.

مطمئناً هرگز تصور نمی کردم که 17 سال بعد هنوز اینجا باشم، پست بنویسم، عکس بگیرم، روی پروژه ها کار کنم و خانه و ایده هایم را با همه شما به اشتراک بگذارم.

اما پس از فکر کردن زیاد در سال گذشته، به این نتیجه رسیدم که وقت آن است که از وبلاگ نویسی بازنشسته شوم.

و حتی وقتی این کلمات را می نویسم، آنها کمی سورئال به نظر می رسند. تصمیم آسانی نبود، اما درست به نظر می‌رسید، و شاید انتظارش را داشتید چون من زیاد پست نمی‌کردم.

فصل جدیدی برای به سبک خودم

با بازنشستگی، به سبک خودم از بین نمی رود

من بسیار خوشحالم که به شما بگویم که یک زوج فوق العاده با ایده ها و انرژی جدید این کار را انجام خواهند داد. تمام ایده‌های تزئینی، پروژه‌های DIY، نکات سازمان‌دهی، الهام‌بخش فصلی، موارد قابل چاپ، و هر چیز دیگری که در طول سال‌ها به اشتراک گذاشته‌ام، اینجا برای شما خواهد بود تا پیدا کنید، استفاده کنید و لذت ببرید.

برای من بسیار مهم بود که بدانم سایت ادامه خواهد داشت.

این صفحات شامل 17 سال از زندگی من است. پروژه‌هایی از دو خانه‌ای که من در آن زندگی کرده‌ام وجود دارد، آزمایش‌های تزئینی که به زیبایی کار می‌کردند و احتمالاً چند مورد که این کار را نکردند. ایده های تعطیلات، تغییر مبلمان، راه حل های سازماندهی، و صدها روش کوچکی که من پیدا کرده ام تا خانه هایمان بیشتر شبیه آن چیزی باشد که من و اد می خواستیم زندگی کنیم.

من دوست دارم بدانم که این ایده ها فقط به این دلیل که من آماده رفتن به فصل بعدی زندگی ام هستم از بین نمی روند.

چیزی که به عنوان یک وبلاگ شروع شد بسیار بیشتر شده است

وقتی شروع کردم به سبک خودم، وبلاگ ها هنوز جدید بودند و اینترنت مانند غرب وحشی و وحشی بود. همانطور که پیش می رفتیم یاد گرفتیم و همه وبلاگ نویسان به یکدیگر کمک کردند تا دنیای وبلاگ نویسی را به آنچه که شده تبدیل کنند.

من هرگز نمی توانستم همه وبلاگ نویسان و افرادی را که ملاقات کرده ام و مکان هایی که وبلاگ نویسی کرده اند یا فرصت هایی که برایم پیش می آید را پیش بینی کنم فقط به این دلیل که تصمیم گرفتم کارهایی را که دوست داشتم انجام دهم به اشتراک بگذارم.

و برخی از آن فرصت‌ها چیزهایی بودند که من هرگز نمی‌توانستم در خواب ببینم!

به خاطر این وبلاگ، من یک بار با رادیو سیتی راکتز همراه با تعدادی وبلاگ نویس دیگر که در تیم بلاگر Swiffer با من بودند، رقصیدم.

من مجبور شدم با ماشین مسابقه ای فورد با یک راننده حرفه ای پشت فرمان در یک پیست آزمایشی پرسرعت در مقر فورد در دیترویت رانندگی کنم، قطعاً زمانی که شروع به نوشتن در مورد پروژه های تزئینی و DIY کردم هرگز انتظار نداشتم انجام دهم. من برای رفتن به این رویداد انتخاب شدم زیرا همسر یکی از برگزارکنندگان رویداد در فورد وبلاگ من را دوست داشت و توصیه کرد که از من دعوت شود.

همچنین، من این فرصت را داشتم که بیش از یک بار با مارتا استوارت ملاقات کنم. به عنوان کسی که همیشه عاشق تزئین، خلق و ساختن چیزها بوده است، این به خودی خود بسیار هیجان انگیز بود. در یک بازدید از دفتر او در نیویورک، حتی پشت میز مارتا نشستم. مطمئناً لحظه ای دلخراش بود.

فرصت دیگری که بخش بزرگی از حرفه وبلاگ نویسی من شد، از Glidden Paints بود. در اوایل سفر وبلاگ نویسی من، آنها مرا به عنوان یکی از هفت وبلاگ نویس تزئین و نقاشی انتخاب کردند تا برای آنها بنویسم. Colortopia من وب سایت آنها به من پول دادند تا هر ماه یک پست جدید برای آنها ایجاد کنم و بنویسم. چیزی که به عنوان یک فرصت شروع شد به یک رابطه هفت ساله تبدیل شد.

و رویداد دیگری که هرگز فراموش نخواهم کرد این بود که در مسابقه «جنون آرایش بهتر خانه و باغ» برنده شدم، که همه چیز در مورد ساخت کمد IKEA بود.

در این مسیر همکاری‌ها، سفرها، رویدادها و تجربیات برندهای دیگری نیز وجود داشته است، اما این چند مورد هستند که هنوز وقتی به آنها فکر می‌کنم لبخند بر لبانم می‌نشیند.

چه کسی فکرش را می‌کرد که اگر من پشت کامپیوترم بنشینم و یک وبلاگ تزئینی راه‌اندازی کنم، یک روز با راکت‌ها می‌رقصم، با سرعت در پیست مسابقه می‌چرخم، پشت میز مارتا استوارت می‌نشینم و به مدت هفت سال در مورد رنگ و دکوراسیون برای یک شرکت بزرگ رنگ می‌نویسم؟

من قطعا این کار را نمی کنم. 🙂

همچنین بیشتر از آنچه که قبلاً انتظار داشتم در مورد عکاسی، نوشتن، وب سایت ها، رسانه های اجتماعی، فناوری و راه اندازی یک تجارت یاد گرفتم. وقتی شروع کردم، مطمئناً نمی دانستم که برای یادگیری همه اینها ثبت نام می کنم!

و در طول این همه، من به انجام کارهایی که همیشه انجام می دادم ادامه دادم، به اطراف خانه ام نگاه می کردم و فکر می کردم…

چگونه می توانم این را بهتر کنم؟

آیا می توانم آن را بکشم؟

آیا می توانم متفاوت از آن استفاده کنم؟

آیا می توانم خودم بفهمم چگونه این کار را انجام دهم؟

وقتی 17 سال پیش پشت کامپیوترم نشستم و شروع کردم، این سوالات ساده مرا به جاهایی برد که هرگز تصورش را هم نمی کردم. به سبک خودم.

اما به همان اندازه که همه آن فرصت‌ها و تجربیات فوق‌العاده بودند، وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، آن‌ها چیزی نیستند که بیشتر به چشم می‌آیند.

شما آن را انجام دهید!

تقدیم به کسی که به سبک من خوانده است

برخی از شما تقریباً از ابتدا این وبلاگ را می خوانید.

خانه‌های مختلف، تغییرات اتاق، دگرگونی مبلمان، رنگ‌ها، سازمان‌دهی پروژه‌ها، تعطیلات، رویدادهای خانوادگی و همه چیزهای کوچک زندگی روزمره را دنبال کرده‌اید که به پست‌های من راه پیدا کرد.

نظر گذاشتید، ایمیل فرستادید، پروژه‌های من را به اشتراک گذاشتید، عکس‌های من را سنجاق کردید، سؤال‌هایی پرسیدید، و به من گفتید که چه زمانی چیزی را که به اشتراک گذاشتم به شما انگیزه داد که ایده‌ای را در خانه‌تان امتحان کنید.

من نمی توانم به اندازه کافی به شما بگویم که این چقدر برای من اهمیت دارد.

وبلاگ نویسی می تواند یک کار تک نفره به نظر برسد، و در تمام این سال ها من مردی بودم که پشت کامپیوتر همه کارها را انجام می دادم، اما هرگز احساس نکردم که در خلاء ایجاد می کنم زیرا می دانستم که شما در آن سوی صفحه هستید.

تو به من دلیلی دادی که به چیزهای معمولی نگاه کنم و فکر کنم با این چیکار کنم؟

شما خلاقیت من را تشویق کردید فقط با حضور یافتن برای دیدن آنچه که در مرحله بعد روی آن کار می کردم.

به همین دلیل من بیشتر از همه به شما مدیونم متشکرم.

17 سال ساختن خانه ای به سبک خودم

اگر یک چیز وجود دارد که امیدوارم از تمام سال هایی که در اینجا گذرانده اید بردارید و امیدوارم به انجام آن ادامه دهید، ایده نام این وبلاگ است.

لازم نیست خانه شما شبیه خانه دیگران باشد.

لزومی ندارد که از هر روند تزئینی پیروی کند. لازم نیست پر از چیزهای گران قیمت باشد. و مطمئناً نباید کامل باشد.

گاهی اوقات تنها چیزی که لازم است رنگ، پارچه، یافتن یک مغازه خرج کردنی، چیزی که قبلاً متعلق به شماست به روشی کاملاً متفاوت استفاده می‌کنید، یا فقط تمایل به امتحان کردن یک ایده و دیدن اینکه چه اتفاقی می‌افتد است.

خانه خود را بازتابی از خود کنید.

همین بود به سبک خودم زمانی که 17 سال پیش این نام را انتخاب کردم برایم معنی داشت و هنوز هم همینطور است.

مطمئن هستم که هنوز هم به تزیین، چیدمان مبلمان، رنگ آمیزی اشیا، چیدمان مجدد کابینت ها و نگاه کردن به اقلام کاملاً خوب خواهم پرداخت و به این فکر می کنم که می توانم آنها را به چه چیز دیگری تبدیل کنم. فکر نمی‌کنم آن بخش از من چگونه بازنشسته شود. 🙂

حالا من فقط می خواهم این کار را برای خودم انجام دهم بدون اینکه وسط عکس بگیرم و یک آموزش برای آن بنویسم.

آخرین مورد، بسیار سپاسگزارم

بنابراین به جای اینکه این پست را با خداحافظی به پایان برسانم، می‌خواهم آن را به همان شکلی که وقتی به این 17 سال نگاه می‌کنم، به پایان برسانم… با سپاس فراوان!

ممنون که خواندید.

ممنون از نظر شما

از شما برای به اشتراک گذاشتن ایده های من با دوستان و خانواده خود سپاسگزارم.

از اینکه پروژه‌های من را پین کردید و سال‌ها بعد برای ساختن آنها برگشتید، سپاسگزارم.

از اینکه به اندازه کافی به من اعتماد کردید تا بتوانم برخی از ایده های من را به خانه های شما بیاورم متشکرم.

با تشکر از شما که کشف کردید به سبک خودم خیلی اخیر

و یک تشکر ویژه از کسانی از شما که سالها و سالها برگشته اید تا ببینید من چه کار کرده ام و به انجام آن ادامه خواهم داد، زیرا صاحبان جدید وبلاگ شروع به اشتراک گذاری الهامات، ایده ها و پروژه های بیشتر با شما می کنند.

شما کمک کردید تا وبلاگ کوچکی را که 17 سال پیش راه اندازی کردم به یک شغل، یک منبع خلاق در اینترنت و تجربه ای تبدیل کنید که در زمان شروع کار هرگز تصورش را نمی کردم.

این یکی از بهترین کارهایی بود که در عمرم انجام دادم.

و من همیشه سپاسگزار خواهم بود که توانستم آن را با شما به اشتراک بگذارم.

با عشق بسیار… بهترین های من برای تک تک شما.